نوشته شده توسط: یزدان کبیری نژاد

 

شهید سرلشکر خلبان شهید محمد سبز آبادی برچ لو، زاده روستای کبودین شهرستان شهریار در خرداد ماه سال 1332 است. او توانست دوره ابتدایی و متوسطه را با نمرات بالا به اتمام برساند و با کوشش و تلاش فراوان در سال 1352 وارد دانشکده خلبانی بشود. ایشان پس از گذراندن دوره مقدماتی پرواز در ایران، و دوره های تکمیلی در آمریکا، توانست گواهینامه خلبانی جنگنده فانتوم را دریافت بکند و رسماً از سال 1355 او یک افسر خلبان جوان و جویای نام بود. در نهایت محمد سبز آبادی در سیزدهمین روز جنگ، مورخ 12 مهر ماه 1359 در یک پرواز عملیاتی نزدیکی بصره و شادگان، بر اثر اصابت موشک پدافندی به فانتوم شان، به درجه رفیع شهادت نائل آمدند. درست است که نام ایشان زیاد نقل زبان ها نشده است، اما همیشه جز کسانی بوده اند که در خط اول مبارزات حضور داشتند و بیشتر ماموریت های ایشان مربوط به سرکوب غائله کردستان می شوند که روزانه 2 الی 3 سورتی پرواز به طور داوطلبانه انجام می دادند. در ادامه چند خاطره زیبا از ایشان را بازخوانی مینماییم. 

اسکورت شاه

جناب محمد سبزآبادی به علت دارا بودن هوش و استعداد زیاد همیشه جزو خلبانان درجه یک محسوب می شدند. به همین علت ایشان به همراه یکی دیگر از خلبانان زبده مأمور شده بودند تا در روز 26 دی 1357، یعنی روزی که شاه قصد فرار از کشور را داشت، هواپیمای شاه را اسکورت بکنند. در حقیقت قرار بود شهید سبز آبادی و همکارش هواپیمای شاه را تا نقطه مرز همراهی کنند و بعد از آن شاه از مسیر تجاری و بین المللی به سمت مقصد خود برود.

شهید سبزآبادی قبل از پرواز به همسرشان گفته بودند که قصد دارد با جنگنده خود هواپیمای شاه را ساقط کند تا شاه و همراهانش را به درک واصل کند و بالطبع خود را هم آماده کرده بود تا بعد از قتل شاه شهادت را تجربه بکند. اما ایشان رو دست میخورند و نیم ساعت قبل از پرواز برنامه ریزی شده متوجه می شوند که شاه و همراهانش از مرز خارج شده اند. و دیگر کاری از دست شان بر نمی آید.

ماموریت آخر

در روز 12 مهرماه سال 1359، به خلبان محمد سبز آبادی به عنوان کابین جلو و خلبان مسعود امیری دربان به عنوان کمک خلبان، ماموریت داده می شود که با یک فروند F-4 E فانتوم از پایگاه شکاری بوشهر برخاسته، تاسیسات نظامی بصره را مورد هجوم قرار داده و به پایگاه مبدا بازگردند.

پرواز طبق برنامه پیش می رفت و هدف به راحتی نابود گردیده بود، اما حین بازگشت به وطن،جنگنده فانتوم مورد اصابت موشک های پدافندی قرار می گیرد و ساقط می شود. متاسفانه پس از این حادثه هیچکس از ایشان خبر نداشت و برخی احتمال شهادت و برخی احتمال اسارت ایشان و جناب امیری دربان را می دادند. تا اینکه دو سال پس از پایان جنگ و 11 سال پس از حادثه سقوط، در 3 تیر سال 1370 شهادت این دو عزیز مسجل شد. اما هرگز پیکر پاک این دو شهید گرانقدر پیدا نشد و کسی هم از محل دفن آنان خبر ندارد.