نوشته شده توسط : یزدان کبیری نژاد

 

 

همه چیز بر می گردد به دهه 1980؛ زمانی که ایالات متحده در حال جایگزینی تانک های M-60 خود، با تانک های جدید بود. تانک های جدید که آبرامز نام داشت بیش از 21 تن از M-60 سنگین تر بود و طول آن 3 متر بیش از M-60 بود. بنابراین تانکبر های M-911 که تا قبل آن به راحتی M-60 را حمل میکردند در حمل و انتقال آبرامز عاجز بودند. در ابتدا سعی شد با عریض کردن کمرشکن های M-747 مشکل حمل آبرامز حل شود، اما آبرامز سنگین تر از این حرفا بود که با عریض کردن مشکلش حملش حل شود، غیر از آن تانکبر های قدیمی زور حمل آبرامز را نداشتند. چاره کار چیزی جز تانکبر قدرتمند تر و کمرشکن مستحکم تر جدید نبود. ارتش آمریکا به کمپانی های سازنده کامیون اعلام کرد که به یک تانکبر و کمرشکن جدید و قدرتمند نیاز دارد تا بتواند براحتی تانک های فوق سنگین آبرامز را حمل بکند. در نهایت چند طرح مورد بررسی قرار گرفت و در نهایت طرح کمپانی قدیمی و خوشنام Oshkosh Trucks همان کمپانی سازنده تانکبر M-911 انتخاب شد، طرحی که منجر به تولید انبوه تانکبر M-1070 و کمرشکن M-1000 شد. این کامیون که طراحی 8×8 داشت در ابتدا قرار بود فقط استفاده نظامی داشته باشد. (بعد ها با خارج شدن برخی از M-1070 از خدمت در ارتش ایالات متحده در امور غیر نظامی هم مورد استفاده قرار گرفتند؛ به طوری که همکنون با مراجعه به وبسایت کمپانی oshkosh می توانید یکی از کامیون های M-1070 A0 را با قیمت مناسب خریداری بکنید.)

نمونه غیر نظامی

این کامیون به تنهایی 18598 کیلو گرم وزن، 9/6 متر طول، 2/59 متر عرض و 3/7 متر ارتفاع است. موتور این غول تانکبر موتور دیزلی V92TA-90 است که 500 اسب بخار نیرو را فراهم میکند و می تواند به سرعت 72 ک.م در جاده و 48 ک.م در راه نا هموار برسد. تولید این تانکبر از جولای 1992 آغاز شد و در همان سال وارد خدمت شد. آن طور نقل شده است M-1070 توان حمل بار بین 70 تا 95 تن را دارد که برای حمل یه آبرامز کاملا مسلح کافی است. این کامیون با دو باک، یکی در سمت چپ با ظرفیت 568 و یکی در سمت راست با ظرفیت 379 لیتر می تواند 520 ک.م را براحتی پیمایش بکند. خود تانکبر دارای 4 اکسل برای انتقال نیرو به 8 چرخ خود است و کمرشکن M-1000 آن دارای 5 اکسل و 20 چرخ است. چندین نسخه از این کامیون تولید شد که می توان به نسخه های زیر اشاره کرده: M-1070 A0 اولین نسخه از این تانکبر است که تولید آن از جولای 1992 آغاز شده. در قرار داد نهایی که بین ارتش آمریکا و کمپانی OSHKOSH به امضا رسیده بود قرار بود 2488 دستگاه از این نسخه تولید ، اما با افزایش سفارشات داخلی و صادرات آنها حدود 2900 دستگاه نسخه A0 تولید شد. در سال 2004 طی دو قرارداد جداگانه کمپانی OSHKOSH Trucks موظف شد 1009 دستگاه تانکبر M - 1070 A0 را بروز رسانی بکند که از ارتقا خبر خاص دیگری منتشر نشد. M-1070 A1 در ماه مارس 2008 قراردادی به ارزش 11 میلیون دلار بین وزارت دفاع و کمپانی OSHKOSH Trucks منعقد شد. در آن قرارداد کمپانی OSHKOSH Trucks موظف شد نسخه بهبود یافته M-1070 را تولید بکند. در اکتبر سال 2010 کمپانی OSHKOSH Trucks اعلام کرد تولید 440 دستگاه M-1070 A1 را آغاز کرده و تا سال 2011 همه را تحویل می دهد. M-1070 E1 در اواخر دهه 1990 برخی اصلاحات و بازبینی بر M-1070 قرار گرفت که E1 نام گرفت، اما هرگز وارد خدمت نشد. M-1070 F در سال 2001 قبل از طراحی و تولید M-1070 A1 ارتش بریتانیا دنبال یک تانکبر بود تا جایگزین تانکبر های قدیمی خود بکند. در ابتدا به بریتانیا نسخه E1 پیشنهاد شد، اما مورد قبول فرماندهان آن ارتش واقع نشد. در نهایت نسخه E1 مورد بازنگری قرار گرفت و پس از تغییراتی با نام، M-1070 F به ارتش بریتانیا پیشنهاد داده شد که مورد قبول هم وارد شد. پس از آن بریتانیا در همان سال 92 کامیون M-1070 F را سفارش داد. شاسی و محور های نسخه A0 و F با یکدیگر فرق ندارد و تفاوت آنها در کابین راننده و اجزای داخلی موتور است. همینطور، نسخه F دیگر از موتور V92TA-90 استفاده نمی کند و از یک مدل از موتور های دیزلی ساخت کمپانی خوشنام کاترپیلار استفاده می کند.

اوشکوش حامل اوشکوش

از ویژگی های این کامیون فوق سنگین می توان به سیستم تعلیق بادی قدرتمند آن اشاره کرد. نحوه کار این سیستم طوری است که وقتی کامیون وارد مسیر ناهموار مثل مسیر کوهستانی می شود به صورت خودکار باد هر لاستیک طوری تنظیم می شود تا تمام چرخ ها با سطح زمین برخورد داشته باشند. شیشه های این خودرو توان مقاومت در برابر گلوله های 12.7 میلیمتری را دارند و خود خودرو در صورت لزوم می تواند به یک مسلسل 12.7 میلیمتری مجهز شود. این کامیون دارای 1 راننده است و به 2 تن هم برای بارگیری تانک ها بر کمرشکن احتیاج دارد. کابین کامیون دارای فضای بسیار زیاده است و می تواند تا چهار را در خود جای بدهد. موتور دیزلی V92TA-90 دارای حجم 12.6 لیتری است و به یک گیربکس 5 سرعته اتوماتیک مجهز است. این خودرو علاوه بر پمپ هیدرولیک اصلی دارای یک پمپ هیدرولیک ثانویه برای مواقع اضطراری است. از نکات جالب دیگر این خودرو می توان به قفل دیفرانسیل آن اشاره کرد که تا حدودی مانع بکسوات کردن تانکبر می شود و در سربالایی ها بسیار بکار می آید. همچنین، نسخه A1 مجهز به سیستم ترمز ضد قفل (ABS) است.

نمای داخل کابین

از کاربران این تانکبر عظیم؛ مصر بزرگترین کاربر خارجی آن است که 249 دستگاه M-1070 A0 را در خدمت دارد. ابتدا در دسامبر سال 2004 مصر توانست 170 دستگاه از این خودرو را تحویل بگیرد و سپس توانست با سفارشات بعدی تا سال 2009 تمام 249 دستگاه کامیون را تحویل بگیرد. عراق هم توانست 60 دستگاه M-1070 A0 را در مه 2011 تحویل بگیرد. اسراییل هیچ کامیونی تحویل نگرفته است و فقط 37 دستگاه کمر شکن M-1000 را سفارش داده است. اردن با سفارش 50 دستگاه M-1070 A0 در سال 2002 هم به جمع کاربران این کامیون پیوسته است. مراکش هم پس از سفارش آبرامز 20 دستگاه از این تانکبر را خواستار شده است. کشور عمان طی سال های 2017-2018 تعداد نامعلومی M-1070 A1 تحویل گرفته است. عربستان هم به عنوان اولین مشتری خارجی، 50 دستگاه M-1070 A0 را در سال 1993 وارد خدمت کرده بود. از کاربران دیگر می توان به امارات، بریتانیا و خود ایالات متحده اشاره کرد.